To niezwykła i piękna XV wieczna świątynia. Pierwsza wzmianka o tej świątyni pochodzi z 1497 roku i związana jest z powodzią w Darłowie. Budowla jest niemal rotundą, bo zbudowana na sześciokątnym planie, z dwunastokątnym niższym obejściem, o bokach na przemian dłuższych i krótszych. Wokół swiątyni schodkowe skarpy. Dach pokryty gontem, dwunastospadowy w swojej środkowej części jest zwieńczona wieżyczką z bardzo wysokim ostrosłupowym hełmem, zakończonym kulą, krzyżem i kogutem. Jest to jedyny przykład skandynawskiej i angielskiej gotyckiej sztuki sakralnej w Polsce. Przypuszcza się, że Król Eryk udając się w 1424 roku, na wyprawę do Ziemi Świętej, nakazał wybudować światynie, która miała być jego miejscem wiecznego spoczynku.
